Jestem Eric i mam wadę wzroku zwaną chorobą Stargardta,
jest to zwyrodnienie plamki żółtej, które wpływa na centrum widzenia
i sprawia, że czytanie jest bardzo trudne, szczególnie małej czcionki i szczegółów.
Dlatego używam obrzeży oczu, aby widzieć więcej w pobliżu.
[Przybliżanie tekstu włączone]
Główną technologią wspomagającą, której używam na komputerze
jest "ZoomText".
Jest to powiększacz ekranu, który pomaga mi
dostosować wielkość wszystkiego na ekranie do moich potrzeb
w zależności od tego, co czytam.
ZoomText posiada też wbudowaną funkcję czytnika ekranu,
której mogę użyć aby odczytać dokumenty
ponieważ moje oczy szybko się męczą.
Używam monitora TV, którego trzymam na swoim biurku,
ponieważ pozwala mi widzieć tablicę
i to, co jest na niej wyświetlane przez nauczyciela.
Cześć, jestem Mike.
Moja choroba polega na zaburzeniu wzroku.
Widzę wszystko, co bliskie, ale z daleka wszystko jest zamazane.
Używam wiele różnych technologii
w moim codziennym życiu.
Mój smartfon genialnie pomaga w tym, co muszę zrobić.
Ma wiele różnych aplikacji,
które pomogą mi w codziennym życiu.
Używam "Voice Dream Reader" - apki wejściowej,
która pozwala na poruszanie się po różnych typach mediów
i odczytanie ich dla mnie na głos.
[Liceum, Liceum wtorek, 19 czerwca 2016, piąta-zero po południu.]
To właśnie mówi to oznaczenie.
Skanowanie jest niezwykle ważne dla kogoś z zaburzeniem wzroku,
ponieważ ogólnie w świecie istnieje wiele drukowanych materiałów,
które nie są przystosowane do osób z zaburzeniem wzroku,
ani do osób ślepych.
Cześć.
Mam na imię Jessie
I jestem studentką czwartego roku na Uniwersytecie Washington,
specjalizującą się w informatyce oraz w odmienności.
Określam się jako głucha.
Jeśli chodzi o technologie wspomagające, używam implantu ślimakowego,
który jest moim osobistym urządzeniem, którego potrzebuję, aby słyszeć.
Często używam systemu FM, który daję mojemu wykładowcy
żebym mogła słyszeć go lepiej bezpośrednio przez mój implant ślimakowy.
Jest jak mikrofon.
Inne udogodnienie, które używam niemal codziennie,
nazywa się CART, C-A-R-T,
co oznacza "Communication Access Realtime"
Jest to urządzenie, które zapewnia wytworzenie napisów w czasie rzeczywistym,
które mogę czytać jako transkrypcję na ekranie
podczas gdy wykładowca mówi w tym samym czasie.
Nazywam się Takashi
i mam zaburzenie zwane retinoschisis,
które wpływa na moje siatkówki.
Głównie używam kamery w moim telefonie,
żeby robić zdjęcia tablicy, zadań i tak dalej
a potem powiększyć na tyle, na ile się da.
Nie używam czytników ekranu zbyt często, ale lubię je
tak jak ZooomText na moim laptopie.
Smartfony są niesamowitym narzędziem.
Jestem tak bardzo szczęśliwy, że urodziłem się w dobie smartfonów,
ponieważ po prostu nie mogę sobie wyobrazić chodzenia do szkoły
a nawet życia własnym życiem bez smartfona.
Jestem całkowicie głucha.
Dorastałam z dwoma aparatami słuchowymi, a w tamtym roku w wieku 17 lat
dostałam implant ślimakowy w moim prawym uchu,
ponieważ nic przez nie nie słyszałam.
W szkole korzystam z usług tłumacza, interpretora języka migowego
i mam też możliwość dostępu do osoby robiącej notatki
na każdym kursie, jeśli o to poproszę.
Kiedy na lekcji jest puszczony filmik albo film,
zwykle ma napisy, a jeśli nie,
nauczyciel zapewni mi transkrypcję.
Mamy wiele prac w grupach na moich zajęciach z inżynierii,
wtedy w sumie używam tłumacza języka migowego.
Rozmawiam też z innymi uczniami
i upewniam się, że wiedzą, że jestem głucha.
Po prostu proszę ich, aby zwolnili trochę
albo mówili głośniej i zwykle łatwo przystosowują się do mnie.
Mam na imię Vincenr
i jestem obecnie doktorantem w Georgia Tech
z informatyki skupionej na człowieku.
Tak jak w przypadku wszystkich osób z różnymi zaburzeniami,
osoby z tym samym zaburzeniem często inaczej uzyskują dostęp do informacji.
Przykładowo, jestem całkowicie ślepy i głównie używam moich komputerów -
mówię tak, ponieważ mam pięć czy sześć różnych komputerów
z różnymi systemami operacyjnymi -
i używam ich do innych rzeczy.
Znajduję dostęp do wielu rzeczy używając różnych programów odczytujących ekran
z syntezatorami sprzętowymi i opartymi na programowaniu.
Noszę coś, czego nikt jeszcze nie zauważył.
Noszę teraz technologię prosto z półki.
Kiedyś była dostępna dla wojska, potem niezwykle podrożała.
Są to słuchawki przewodnictwa kostnego zaprojektowane dla biegaczy.
Noszę takie niemal cały czas.
Jest to technologia z półki, której może używać każdy,
a mój zegarek jest do niej połączony tak,
że kiedy dźwięki docierają do niego słyszę je w mojej głowie,
nawet ludzi naookoło,
no i słyszę powiadomienia i takie tam,
wiadomości SMS, newsy.
Więc teraz nie muszę nawet sięgać po mój telefon.
Nazywam się Sheryl Burgstahler
i dowodzę Dostępnymi Usługami Technologicznymi
na Uniwersyecie Washington w Seattle.
Jak można zauważyć, jest niezwykle ważnym,
aby osoby z zaburzeniami mieli dostęp do technologii, której potrzebują,
wliczając w to technologię wpsomagającą,
ażeby odnosili sukcesy w edukacji, karierze
i we wszystkich inicjatywach, które zdecydują się prowadzić.
Istotnym jest także, aby programiści IT,
którzy tworzą witryny internetowe, dokumenty, oprogramowania i inne,
upewniali się, że ich produkty są przystępne dla osób korzystających z technologii wspomagającej
jak i do wszystkich innych.